- Forsíða
- Um Póstmannafélagið
- Orlofsmál
- Vinnustaðurinn
- Lífeyrissjóðir
- Samningamál
- Sjóðir
- Eftirlaunadeild
- Hvert á að leita?
- Lög og reglugerðir
- Tenglar
Starfsemi eftirlaunadeildar póstmanna
Starfsemi eftirlaunadeildar hefur margan tilgang en fyrst og fremst er það hentugur vettvangur fyrir gamla vinnufélaga til að viðhalda kunningsskap og að geta í gegnum félagið fylgst með þróun gamla vinnustaðarins.
Örfá ferðabrot og þakkir
Í áraraðir hafa PFÍ og Íslandspóstur hf. boðið fyrrverandi starfsmönnum sínum, sem sestir eru í helgan stein vegna aldurs, í dagsferð eitthvað út á landsbyggðina og borið að mestu leyti allan kostnað þar af. Þetta er eftirsótt og skemmtileg tilbreyting í hversdagsleikann hjá mörgum hverjum og þakklátur minnisvarði til þeirra aðila sem að þessu standa að minnast fyrrverandi starfskrafta sinna með þessum hætti. Vonandi er þetta orðið fast í sessi svo ekki verði þar út af brugðið.
Á liðnu sumri var ferðin farin 23. júlí. Lá leiðin um Borgarfjarðarhérað og hófst kl. 9 hjá höfuðstöðvum Póstmannafélagsins að Grettisgötu 89. Farið var sem leið liggur um Hvalfjarðargöng og var fyrsti áfangastaður menntasetrið á Hvanneyri. Þar var skoðað gamalt og nýtt. Meðal annars Ullarselið en nokkrar framtaksamar konur þar í héraði hófu fyrir nokkru framleiðslu á ýmsum vörum úr ull, þar sem öll vinna fer fram uppá forna vísu þ.e.a.s. þar sem ullin er kembd, spunnin á rokk, hespuð, ofin o.fl. í þeim dúr. Var hér um að ræða hina fegurstu og nytsamlegustu vöru. Var gaman að sjá og rifja upp vinnutækni feðra vorra og mæðra. Þá var fróðlegt að líta augum öll þau fyrrum jarð- og heyvinnslutæki í búvélasafninu. Þau sögðu sína sögu svo og það að þjóðin hefur verið vonum seinni að vélvæðast. Þar hafa ýmsar orsakir legið til sem ekki verður fjölyrt um hér.
Næsti áfangastaður var Logaland í Reykholtsdal, þar sem ferðalangar gengu til sætis en ekki sængur og neyttu nestis síns. Eftir góða næringu og afslöppun lá leiðin að Barnafossum sem áður hét Bjarnarfoss en samkvæmt því sem sagan segir breyttist nafn hans er tvö börn fórust í honum, það atvik geymir sína sorgarsögu.
Í bakaleið var hinn frægi mennta- og sögustaður Reykholt heimsóttur. Þar ber að sjálfsögðu hæst saga Snorra Sturlusonar með sína kosti og galla. Á staðnum hafa vísindamenn um langan tíma grafið í jörðu í leit að sögu fortíðarinnar og hafa orðið margs vísari, en margt er hulið um hætti og líf forfeðranna og verður enn um sinn.Þá skýrði frú Dagný Emilsdóttir, prestfrú staðarins, okkur frá sögu og þróun kirkjunnar á staðnum.
Að meðteknum þeim fróðleik um Reykholt var haldið til Munaðarness þar sem notið var góðra veitinga í boði Íslandspósts hf. Eftir gott stopp þar og næringu var lagt af stað í síðasta áfangan og mætt við Grettisgötuna um kl. 21.00 með ánægjubros á vör eftir góðan dag. Ég veit að mér leyfist að bera fram þakkir í nafni ferðalanga til þeirra sem skipulögðu og stóðu fyrir þessari ferð, sem og öllum hinum fyrri ára.
Kveðja og þökk,
Guðmundur Jóhannsson